تعیین ترکیب شیمایی تفاله هسته آلبالو و تأثیر آن بر مصرف خوراک و قابلیت هضم مواد مغذی میش های کردی پیرامون زایش |
کد مقاله : 1039-NSAP6TH (R2) |
نویسندگان |
یاسر فیض دار آبادی *1، سید احسان غیاثی2، محمد باقر منتظر تربتی منتظر تربتی3، سید مرتضی وقار سیدین4 1گروه علوم دامی ، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند 2استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، ایران. 3استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند 4گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند |
چکیده مقاله |
هدف از این مطالعه تعیین ترکیب شیمیایی تفاله هسته آلبالو و تأثیر آن بر مصرف خوراک و قابلیت هضم مواد مغذی میشهای کردی پیرامون زایش بود. بدین منظور از 20 راس میش کردی با میانگین وزن 9/5±49/47 کیلوگرم و میانگین سن 1 تا 2 سال و نمره وضعیت بدنی 316/0±925/2 استفاده شد. ترکیب شامل: (1) کنترل (جیره پایه بدون تفاله هسته آلبالو)، (2)جیره پایه + 4 درصد تفاله هسته آلبالو، (3)جیره پایه + 8 درصد تفاله هسته آلبالو، (4)جیره پایه + 12 درصد تفاله هسته آلبالو بود. طول دوره آزمایش از 21 روز قبل از زایمان تا 21 روز پس از زایمان ادامه داشت. یافته های این مطالعه نشان داد که مقدار ماده خشک، پروتئین خام، چربی خام، NDF ،ADF ، خاکستر و انرژی به ترتیب 5/95، 96/11، 53/14، 5/71، 89/45، 95/3 (درصد) و 4810 (کیلو کالری/ کیلوگرم) میباشد. مصرف ماده خشک میشها بین تیمارهای آزمایش، دورهها و اثر متقابل تیمار در دوره معنیدار بود (05/0 > P). به طوری که با افزایش سطح تفاله هسته آلبالو در جیره مصرف ماده خشک نسبت به تیمار شاهد کاهش یافت. قابلیت هضم مواد مغذی نیز تحت تأثیر سطوح مختلف تفاله هسته آلبالو قرار گرفت(05/0 > P). قابلیت هضم ظاهری ماده خشک، پروتئین و چربی با افزایش سطح تفاله هسته آلبالو در جیره کاهش یافت در حالی که قابلیت هضم NDF و ADF در تیمار 4 درصد تفاله نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت. احتمالاً بالا بودن مقدار فیبر در تیمارهای حاوی تفاله هسته آلبالو منجر به کاهش مصرف ماده خشک شده است. |
کلیدواژه ها |
تفاله هسته آلبالو، دوره انتقال، قابلیت هضم، میش های کردی |
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |